studio_graficzne
       projekt w.studio

 powrót
Wszczepienie kardiowertera - defibrylatora (AICD)

Co to jest?

Jest to niewielki zabieg polegający na wszyciu pod skórę klatki piersiowej niewielkiego urządzenia będącego elektrycznym kardiowerterem - defibrylatorem. Urządzenie łączy się z sercem za pomocą przewodu nazywanego elektrodą, którą wprowadza się do serca przez żyłę. Jest ono zasilane przez baterię, której trwałość wynosi średnio od 5 do 15 lat.

Istnieje wiele typów tego urządzenia. Są one dostosowane do różnych potrzeb, zależnie od rodzaju schorzenia. Kardiowerter - defibrylator wszczepia się chorym z groźnymi dla życia zaburzeniami rytmu serca (częstoskurcz komorowy, migotanie komór), gdy nie ma innej metody ich leczenia.

Działanie urządzenia polega na wyzwoleniu impulsu elektrycznego o niewielkiej energii mającego zadanie przerwać groźną arytmię serca. Taki impuls jest odczuwany przez chorego, czasami dość nieprzyjemnie.

Kwalifikacja i przygotowanie do zabiegu

* Do tego zabiegu powinien pacjenta zakwalifikować lekarz kardiolog.

* Należy wykonać: badanie elektrofizjologiczne, koronarografię, EKG, EKG metodą Holtera, a czasami test wysiłkowy w celu wywołania arytmii.

Przygotowanie do planowego zabiegu

* Warto poddać się szczepieniu przeciwko WZW B (żółtaczka zakaźna). W przypadku zaistnienia konieczności pilnego wszczepienia kardiowertera - defibrylatora nie będzie już czasu na zaszczepienie.

* Należy oznaczyć grupę krwi i wykonać podstawowe badania: morfologię krwi, badanie ogólne moczu, RTG klatki piersiowej.

* Wskazane jest odstawienie leków przeciwkrzepliwych.

* Do tego zabiegu chory jest przygotowywany w szpitalu, czas oczekiwania nawet do kilku tygodni.

Przebieg zabiegu

Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym na sali zabiegowej pod kontrolą prześwietlenia RTG. Rozpoczyna się przecięciem skóry klatki piersiowej (najczęściej po stronie lewej). Następnie wytwarza się pod skórą “kieszonkę”, w której znajdzie się kardiowerter - defibrylator. Kolejnym etapem jest umocowanie elektrody w sercu, którą następnie łączy się z urządzeniem. Dla wyjaśnienia – elektrodę wprowadza się przez żyłę widoczną w przygotowanej wcześniej „kieszonce skórnej”, nie wymaga to otwierania samej klatki piersiowej i rozległego zabiegu kardiochirurgicznego. Po właściwym zaprogramowaniu i sprawdzeniu układu zaszywa się go pod skórą. Zabieg może trwać nawet do kilku godzin. Po wszczepieniu kardiowertera - defibrylatora pacjent może chodzić i jeść.

Powikłania zabiegu

Jest to niewielki zabieg, obarczony stosunkowo małym ryzykiem. Oczywiście mogą wystąpić powikłania takie jak: krwawienie, zakażenie rany operacyjnej czy odma opłucnowa (“spadnięcie” płuca), ale łatwo poddają się leczeniu.

Kontrola po zabiegu

* Na drugi dzień po zabiegu z reguły wykonuje się RTG klatki piersiowej.

* Zdjęcie szwów następuje po około 7 dniach.

* Każdy chory z kardiowerterem - defibrylatorem powinien pozostawać pod specjalistyczną kontrolą kardiologiczną, aby wychwycić ewentualne niewłaściwe działanie urządzenia oraz wyczerpywanie się baterii. Wówczas wszczepia się nowy kardiowerter - defibrylator w miejsce zużytego.

* Jeśli chory odczuje zadziałanie urządzenia, powinien natychmiast zgłosić się do lekarza, aby sprawdzić w pamięci urządzenia czy impuls był wyzwolony prawidłowo i jaka arytmia wystąpiła.

* Wizyta kontrolna polega na rozmowie z lekarzem i wykonaniu EKG. Okresowo i w sytuacjach wątpliwych przeprowadza się kontrolę działania kardiowertera - defibrylatora specjalnym urządzeniem radiowym przykładanym do skóry nad urządzeniem.

Co robić gdy...

* dolegliwości pojawią się ponownie po wszczepieniu urządzenia? Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, gdyż istnieje podejrzenie niewłaściwego działania lub uszkodzenia kardiowertera - defibrylatora.

* pojawiają się: gorączka, dreszcze, zaczerwienienie i bolesność w okolicy urządzenia? Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, gdyż istnieje podejrzenie wystąpienia bakteryjnego zakażenia tej okolicy.

* chcemy wyjechać na wycieczkę, wczasy? Warto zapytać lekarza czy nie jest to zbyt ryzykowne. Na pewno trzeba zaopatrzyć się w zapas leków. Należy też sprawdzić czy istnieje możliwość otrzymania pomocy lekarskiej w miejscu, do którego się udajemy. Warto mieć przy sobie telefon komórkowy.

O co pytać lekarza?

* O stan zaawansowania choroby. Należy wiedzieć jak duży wysiłek fizyczny oraz jaką pracę (prowadzenie samochodu, obsługa maszyn) można wykonywać w miarę bezpiecznie.

* O ewentualne badania dodatkowe: EKG, echokardiografię, EKG metodą Holtera.

* O ewentualne działania uboczne przepisywanych leków. Każdy lek może wywoływać różne uboczne działania. Należy poinformować lekarza o wszystkich swoich chorobach i dolegliwościach choćby wydawały się bez związku z chorobą serca. Przyjmowane leki mogą pogorszyć te stany.

* O poziom cholesterolu, cukru oraz wartości ciśnienia tętniczego krwi. Są to czynniki ryzyka wymagające leczenia w razie podwyższonych wartości.

* O dietę. Bardzo ważne jest prawidłowe odżywianie się w celu utrzymania prawidłowych wartości cholesterolu, cukru, ciśnienia tętniczego krwi.

* O ewentualne leczenie uzależnienia od nikotyny. Dostępne są obecnie leki wspomagające rzucanie palenia.

Co trzeba wiedzieć?

* Należy unikać silnych pól magnetycznych i elektrycznych. Nie należy manipulować urządzeniami elektrycznymi, zwłaszcza radiowymi, w pobliżu kardiowertera - defibrylatora. Pewne zabiegi medyczne mogą uszkodzić to urządzenie. Zaliczamy do nich radioterapię, rezonans magnetyczny, niewłaściwie wykonaną kardiowersję elektryczną lub defibrylację.

* Obecnie szczepienie przeciwko WZW B (żółtaczka zakaźna) przed zabiegami nie jest finansowane przez NFZ. Warto się jednak szczepić na własny koszt, nawet jeśli się nie choruje. Daje to zabezpieczenie w przypadku niespodziewanego zabiegu bądź badania inwazyjnego. Nie trzeba wtedy czekać wymaganych sześciu tygodni na skuteczność szczepienia.

* Należy dostosować wysiłek fizyczny do swoich możliwości. Jego rodzaj i intensywność należy ustalić z lekarzem.

* “Twoje życie w twoich rękach” Lekarze wykonają zabieg, przepiszą leki i doradzą, ale tylko od współpracy chorego zależy powodzenie leczenia. Jeśli nie zaprzestanie on palenia papierosów, nadużywania alkoholu, nie zastosuje właściwej diety, nie podejmie odchudzania, nie będzie przyjmował właściwych leków i opuszczał wizyty kontrolne, to prawdopodobnie efekty leczenia będą kiepskie!


1procent






KRS: 0000268880

Przekaż nam 1% swojego podatku, to nic nie kosztuje!
Z góry dziękujemy za wsparcie.

Członkowie i Zarząd SPS serdecznie dziękują wszystkim, którzy przekazali 1% podatku za 2016 rok na nasze stowarzyszenie.

Kwota 18 847,17 zł jaka wpłynęła od Państwa na nasze konto w istotny sposób przyczyniła się do realizacji naszych zadań statutowych.

Prosimy pamiętać o nas w następnych latach.


ZAPRASZAMY DO SPOTKAŃ Z NAMI.
Więcej w zakładce


Organizacja spotkań


Serwis www.przeszczepserca.pl ma charakter edukacyjny, nie konsultacyjny! Pomimo, że dołożono wszelkich starań, aby informacje zawarte w tym serwisie (szczególnie dotyczące leków) zostały podane włałciwie, ostateczne decyzje stosowania terapii spoczywają na lekarzu. Zarówno autorzy, konsultnaci, jak i wydawcy serwisu nie mogą ponosić odpowiedzialności za błędy, ani żadnych konsekwencji wynikających z zastosowania informacji zawartych w tym serwisie.